1722 Barmhartigheid en autonomie

Tussen barmhartigheid en zelfbeschikking: durven te luisteren.
Of je jong of oud aan het einde van het leven bent gekomen: naarmate de zelfstandigheid en vitaliteit vermindert, word je afhankelijker van anderen. De kracht om dan te zeggen wat je wel of niet wilt, neemt af. Maar neemt de zeggingskracht af, nemen de vragen af? Wordt er minder goed geluisterd omdat we als mantelzorger of als hulpverlener het moeilijk of onjuist vinden om over zoiets confronterends als de nabij komende dood te praten?
Is het een plicht om zo lang als mogelijk te (moeten) blijven leven? Wanneer is een medische behandeling zinloos geworden, wie bepaalt dat? Is eenzaamheid altijd met meer liefdevolle aandacht of meer professionele zorg op te heffen?
Wat is waardigheid in de laatste levensfase? Is verlies daarvan te voorkomen? Kan verlies van waardigheid een vorm van ondraaglijk lijden zijn? Wat is lijden?
 


In de aanloop naar de verkiezingen in maart jl. was het begrip "voltooid leven” en de wens tot verruiming van de euthanasiewet een onderwerp. Opvallend omdat kort daarvoor de commissie Schnabel had geconcludeerd dat verruiming van die wet onwenselijk is. Anders gezegd: hulp bij zelfdoding moet niet gemakkelijker gemaakt worden dan binnen de huidige euthanasiewet uit 2002 mogelijk is. Een botsing tussen barmhartigheid en zelfbeschikking?

Dokter J. Bolt was 33 jaar huisarts in Ermelo en tot 2017 SCEN*-arts.
*SCEN= Steun Consultatie Euthanasie Nederland


Datum dinsdag 7 november 2017
 Tijd 20.00-22.00 uur 
 Plaats Immanuelkerk 
 Inleider Jan Bolt